vr13122019

Back U bevindt zich hier: Start > Festivals > Podiumfestival > Winnaars en Verslagen Podiumfestival

Winnaars en Verslagen Podiumfestival

Op 30 oktober organiseerde Kempenfilm wederom een druk bezocht Podiumfestival. de bezoekers hebben genoten van 16 mooie films van aanstormend talent in Noord-Brabant. Dit jaar was het laatste jaar dat Kempenfilm dit festival organiseerde en geeft het stokje door VIdeoclub Etten-Leur. 

We danken Kempenfim voor de organisatie door de jaren heen en wensen VC Etten-Leur veel succes om deze prachtige traditie voort te zetten.

Voor 3 categorieen waren er prijzen te winnen:

DSC 0534 resized DSC 0537 resized DSC 0538resized
Creatief gebruik van de camera  voor de film Elena waar ben je...  door Christ van Liempd Shot'71 Verhaalstructuur voor de film Roelof en Kasper de Jonge Rietsnijders door Herman van Peeren BOFA Evenwichtige geluidmix voor de film The Blue Forest door Cor Claassens ERSA

 De analyserapporten:

 

 “Als de Nacht Dag wordt” door Trudy van de Flier

Sfeerbeelden van het krieken van de dag op een ven.

De film registreert hoe geleidelijk de zon opkomt en de nevel verdwijnt.

Trudy weet de beelden heel goed te schieten, maakt mooi gebruik van tegenlicht en weet bovenal de sfeer prima in beeld te brengen.

De shots zijn vloeiend aaneen geregen waardoor het echt gaat leven.

Het geluid bestaat uit life geluid en passende muziek die mooi in balans zijn.

Conclusie

Het ontwaken van de dag, zoals velen het maar zelden zien.

Henri Schuurmans

 

De titel geeft al aan waar deze film over gaat.

Het is een prachtige sfeerfilm met mooie beelden en toepasselijke muziek.

In het begin is alleen beweging te zien van mistflarden later komt er beweging van het water en de dieren.

De beelduitsneden zijn erg mooi , verder is er weinig camera beweging.

De film had een goede lengte, meer had het niet moeten zijn, verder bleef het bij een keurige registratie.

Trudy moest er vroeg voor uit bed, maar dan heb je ook wat.

Joop Neefs

 

Een impressie van hoe het landschap van het Goorven verandert in het licht van de  zonsopkomst.

Sfeervolle beelden tonen de verandering van het licht door te beginnen met de ochtendmist over het ven tot het volle zonlicht.

Ook de eenden benadrukken het aanbreken van een nieuwe dag. Helaas zien we enkele beeldherhalingen en springers (vogel op boomtak) die ontstaan door te weinig verandering van camera standpunt en kaders. Dit kan opgelost worden door andere functionele shots ertussen te plaatsen en ze “snijden” tevens tijd weg van de zonsopkomst.

De montage is wel sfeervol door de zachte crossfades. Ook de rustige muziek is sfeervol gekozen. Enige achtergrondinformatie over dit gebied had deze film interessanter gemaakt.

Tip: meer aandacht voor cameravoering en montage.

Dion Stoot


“Animaties”  van Ruud ???

Een compilatie van grappige scènes met één uitzondering.

We zien verschillende karikaturen van getekende bekenden met een foto als gezicht dat verschillende vreemde vormen aanneemt.

Inventief en creatief.

De uitwerking is helaas niet geheel geslaagd met als belangrijkste opmerking dat de humor plots wegvalt bij het Goodbye van Lady Di, waarna weer op een grappige manier wordt afgesloten.

Het begin kent een thema: de hittegolf, maar dit wordt verlaten bij Dali, overigens het deel dat het best geslaagd is in de gezichtsuitdrukkingen.

In het onderdeel “buitenland” is de vlag een goed gekozen intro.

Technisch zal dit een heel werk zijn geweest, waardoor het soms mooie resultaten oplevert.

Het geluid bestaat uit opgenomen teksten van mensen en losse geluidsfragmenten die vaak mooi zijn ingepast.

Minder mooi zijn de harde geluidsovergangen en stiltes tussendoor die afbreuk doen aan de snelheid.

Conclusie

Een leuke vondst, waarin op een creatieve manier iets nieuws wordt gebracht.

Henri Schuurmans

 

De film bestond zoals de titel aangeeft uit animaties die over verschillende onderwerpen of mensen gingen.

Er waren mooi getekende figuren te zien die bewogen en spraken.

De figuren bleven wel op hun plaats, alleen de gelaatsuitdrukkingen veranderden als ze wat zeiden.

De maker heeft de stemmen overgenomen van de bestaande personen.

Over de inhoud van de teksten kun je van mening verschillen, de een vindt het grappig, de ander niet.

Het leek er op dat de pratende koppen waren bewerkt met een bestaand programma.

Leuk voor een keertje om te zien, misschien een uitdaging voor de maker met deze techniek een film met een zelf bedacht verhaal te maken.

Joop Neefs

 

Een gevarieerde serie van animaties van bekende Nederlanders en buitenlanders passeert de revue. Alles in karikatuur vorm getekend.

Een duidelijke verhaallijn, met kop en staart, is er niet en de animaties hebben geen relatie/ verband met elkaar.

 Het zijn interviews en anekdotes van afgelopen jaren dat vooral tot uitdrukking komt in de dialogen van de figuren.

Niet alle figuren zijn misschien voor iedereen herkenbaar. We zien bv. president Trump, Willem A. en Maxima, Elton John enz.

De film moet het vooral hebben van de grappige dialogen die bestaan uit echte geluids-fragmenten van de stemmen.

Het is niet allemaal even grappig en visueel gebeurt er niet veel, je kijkt lang naar de dezelfde koppen d.w.z. vaste camerastandpunten en een trage montage zonder decoupage. In zijn geheel voelt de film daardoor lang aan en boeit niet meer.

Dit komische product verdient vooral extra complimenten voor de prachtig uitgevoerde en lipsynchrone montage van de animaties.

Tip: op zijn minst een verband aan brengen tussen de personages en variatie in cameravoering en montage.

Dion Stoot


‎ “Contactdag TAS” door Jan van Loon

Een verslag van een dagje uit van TAS.

De film begint met “We verzamelen …..”, waarbij de kijker zich direct afvraagt: “Wie, waarom, waarheen, waarvoor?”

Vervolgens zien we de vaartocht per taxi heen, de tocht in de rondvaartboot, het museum en weer in de taxiboot terug. Was het nodig dit allemaal te laten zien?

De titel is “contactdag”, maar wij zien weinig contacten, wat ik mis zijn opnamen van reisgenoten die genieten van deze trip.

De cameravoering is stabiel, ondanks de bewegingen van de boot en we zien beelden vanuit verschillende standpunten en met verschillende uitsneden.

De beelden zijn in een vloeiende montage bijeen gebracht.

Het geluid is de zwakke schakel in deze film. We horen veel hard life geluid, veelal overbodig en met harde overgangen. Het commentaar is wel goed verstaanbaar, met soms hilarische opmerkingen die de film verlevendigen. Er is geen gebruik gemaakt van muziek dat in deze film goed bruikbaar was geweest in de plaats van life geluid.

Conclusie

Een leuk verslag dat veel kan winnen bij een ander geluid.

Henri Schuurmans

 

Leuk dat er zoiets wordt georganiseerd in een filmclub.

Het is nog leuker als daar een filmverslag van wordt gemaakt.

Een verslag, dat was deze film, niet meer, niet minder.

Op opzet is simpel, gewoon met wat live geluid op de achtergrond en voorzien van sober maar leuk commentaar.

We zien veelal dezelfde beelduitsneden maar er was toch oog voor detail.

Het was misschien wel een leuk uitstapje maar in de film wordt er negens iets gegeten of gedronken, conclusie: een erg karige contactdag.

Joop Neefs

 

Beeldverslag van een dagje uit van videoclub TAS naar de Kinderdijk.

De verhaallijn volgt de club van vertrek t/m terugkeer.

De titel komt onrustig over door de letters van het bord in de achtergrond.

De club vertrekt met de waterbus vanuit H.I. Ambacht.

Een landkaartje voor de oriëntatie van A naar B zou best mogen want de maker mag niet verwachten dat iedereen hier bekend is.

Dan varen we mee langs de molens van Kinderdijk.

Dit is wat veel van hetzelfde en de camerabewegingen duren soms lang waardoor de aandacht dreigt te verslappen.

Eén molen wordt speciaal bezocht met aandacht voor het interieur.

Helaas krijgen we geen goede indruk hoe de club deze dag ervaren heeft.

De camera blijft afstandelijk.

Het commentaar voegt weinig toe aan de beelden en is ook veel te hard.

Ook de geluidsbalans in zijn geheel is onrustig.

De cameravoering is onrustig met soms wat lange bewegingen.

De montage heeft in het algemeen een rustig tempo maar mag hier en daar wat vlotter.

Een toevoeging van achtergrondmuziek had het kijken veraangenaamd.

Tip: aandacht voor cameravoering die meer betrokkenheid mag geven, en de      geluidsbalans.

Dion Stoot


‎ “De Koninginnepage” door Johan

Van gevangen rups tot vliegende vlinder.

We beginnen met enkele foto’s van rupsen, waarna filmbeelden worden getoond die het proces van rups tot vlinder in beeld brengen met enkele verklarende woorden in tekstblokjes.

Vooral lange shots die het heel mooi laten zien in goede close ups, waarbij het lichaam van de rups en de vlinder prachtig tot uiting komen.

De keuze voor de tekstblokjes en met name de manier waarop die hard en zakelijk overkomen, vind ik minder geslaagd.

De muziek is goed gekozen en laat de verbazing over zoiets moois heel goed overkomen.

Conclusie

Een lust voor het oog

Henri Schuurmans

 

De film begint met stilstaande beelden van rupsen, maar in het terrarium komt er al wat leven.

Er is geen voice over maar er zijn leuke teksten te zien.

De verkleed partij van de rups is interessant maar duurt wel wat lang, misschien had het versnelt kunnen worden.

Dan zien we een springer, de rups is zomaar van de grond op tak gekomen.

Als de vlinder tevoorschijn komt wordt het leuker.

Eindelijk komt er een andere beelduitsnede als Carla naar buiten komt met de vlinder dat geeft wat afwisseling.

Het idee is leuk, maar het blijft bij een registratie met toepasselijke muziek.

Voor de liefhebber waarschijnlijk prachtig maar voor de neutrale kijker een beetje lang.

Joop Neefs

 

De metamorfose van de rups tot vlinder.

In een heel korte inleiding vertelt de maker, d.m.v. een tekstblokje, dat hij de rups van een zekere Ronald krijgt.

Dit doet niet ter zake.

Vervolgens wordt het verpoppingsproces in enkele stappen getoond, ondersteund d.m.v. tekstblokjes.

In veel beelden lijkt niets te gebeuren of ze duren erg lang (bv. tong oprollen) waardoor de aandacht verslapt. 

Zo dreigt de film bijna een registratie te worden. 

Waarom de maker tussendoor stilbeelden gebruikt is niet duidelijk.

En waarom geen tekst ingesproken, dat geeft de film een persoonlijker karakter.

Het einde heeft dat wel, waarin de vrouw de vlinder zijn vrijheid geeft.

De cameravoering is prachtig met stabiele macro opnames. De muziek is passend bij zo’n teer insect.

Tip: de film inkorten door een vlottere montage en aanvullend commentaar.

Dion Stoot


‎“De Kwade Hoek van Goedereede” door C. van Straten

De Kwade Hoek vroeger en nu, met een leuke woordspeling tot besluit.

De film begint met een kaartje waaruit de titel verschijnt. Vervolgens een aantal beelden van een vroeger welvarend stadje, te danken aan de haven, waarna we via het kanaal naar het natuurgebied gaan. Een mooie opbouw waarmee de kijker in de film wordt getrokken.

Het commentaar draagt het verhaal, is informatief en helder.

De cameravoering kent variatie en mooie uitsneden. Er is mooi gebruik gemaakt van beschikbare voorwerpen.

In het natuurgebied zien we vooral veel close ups van bloemen en planten, waarbij soms fraai gebruik wordt gemaakt van scherptediepte.

De montage in het dorp is vlot en vloeiend; in het natuurgebied is de montage minder van kwaliteit door overgangen in beweging, herhalingen en een enkel minder mooi shot.

De tekst bij het beeld van de pastoor staat niet lang genoeg om de kijker te laten begrijpen wat wordt gezegd.

Het geluid bestaat uit goed gekozen muziek in een prima combinatie met de voice-over; het zacht windgruis in het natuurgebied is een goede vondst.

Conclusie

Een mooie reportage over dit gebied, waardoor het gebied gaat leven.

Henri Schuurmans

 

Goede opbouw van de film, eerst de plaats zelf met de mooie rijke huizen.

Een duidelijke voice over verteld waarom de stad zo rijk was, dit wordt begeleid met een toepasselijk middeleeuws muziekje.

Omdat het rijk was, was er iets te halen en moest het verdedigd worden, dat laat de maker ook zien met muren en standbeelden.

Het is een leuk idee bij beelden van de zee een inzet van oude schepen te gebruiken.

Dan wordt er uitleg gegeven over de kwade hoek en wat ervan geworden is in de vorm van een natuurgebied.

Bij dat deel was de muziek niet gelukkig gekozen, verder is er helaas veelal uit de hand gefilmd waardoor er onscherpte is en er zijn ook onnodige pans en zooms.

De eindconclusie is leuk gevonden.

Joop Neefs

 

Een impressie van het Zeeuwse plaatsje Goedereede en het aangrenzende natuurgebied “De kwade hoek”.

Aan het begin van de film was ook een totaal kaart handig geweest voor een betere  oriëntatie van beiden.

De film bestaat uit twee delen waarvan je Goedereede als inleiding mag beschouwen op het natuurgebied.

Met enkele beelden en wat info. wordt verwezen naar het rijke verleden van dit plaatsje door de zeevaart. Maar waarom toont de maker stilbeelden van de zee?

Dan maakt de maker via het kanaal een mooi “bruggetje” naar de zandbanken waar de schepen op vast liepen en waar later het natuurgebied tussen is ontstaan.

Het gebied wordt met mooie beelden getoond, maar de kadrering mag soms wat beter.

De mooie close-ups van de planten mogen meer afgewisseld worden met de totalen voor een aangenamer beeldritme.

De montage heeft een rustig tempo.

Het commentaar is goed verstaanbaar maar blijft met de info. aan de oppervlakte.

Het oude volkswijsje is zeer passend bij het historische plaatsje.

De muziek bij de natuur is sfeervol maar wordt op den duur eentonig.

Tip: de montage van vooral de natuur verdient aandacht en het commentaar mag meer diepgang hebben.

Dion Stoot


“Elblagkanaal in Polen” door Tonny en Jan van Donschot

Een film over het vervangend sluiswerk in het kanaal.

Eerst zien we welke reis door Polen werd gemaakt, dan een ooievaar met daarna dezelfde kaart waaruit het kanaal ontstaat, maar waar dit kanaal precies ligt, wordt niet geheel duidelijk. Wel duidelijk is dat de film alleen over het kanaal of nog beter over het hoogtesysteem gaat. Hiermee weet de kijker wat hij kan verwachten: prima, maar niet uit de titel.

Dan is de ooievaar wel een vreemde eend in de bijt.

Een goede opbouw dus, met introductie, inhoud en slot.

Hoe het systeem werkt wordt in de beelden met verhelderend commentaar goed duidelijk, zodat de maker in zijn opzet is geslaagd.

Mooi, gevarieerd camerawerk en een montage die precies lang genoeg duurt, maar de rust waarover wordt gesproken combineert niet met de hoge snelheid van opeenvolgende beelden daar.

Het geluid bestaat vooral uit de heldere commentaarstem, met op de achtergrond zowel licht lifegeluid als muziek: een mooie mix.

Er zijn goede keuzes gemaakt die leiden tot een boeiende film.

Conclusie

Een film waarin de kijker duidelijk gemaakt krijgt hoe het werkt; enkele verbeteringen in de montage zouden de film goed doen.

Henri Schuurmans

 

Een film over een bijzonder onderwerp altijd leuk om er een aparte film over te maken.

De film maakte duidelijk deel uit van een vakantie film over een rondreis in Polen.

De mooi gemaakte animatie van de reis vonden de makers zo geslaagd dat ze het in deze film hebben gelaten, maar was niet nodig geweest.

Een aanduiding waar dat kanaal precies lag was voldoende geweest.

In de film horen een goede tekst met een prima stem, dit alles ondersteunt met een goed gekozen muziekje.

Alles was netjes gefilmd en gelukkig is de maker aan de goed kant gebleven gelet op de Line of Action.

Er waren goede afwisselende beelduitsneden waardoor het prettig kijken is, we zagen ook wat close ups.

Er is goed gesneden in de beweging waardoor de continuïteit intact bleef.

Helaas zat er in de afdaling van het schip 1 shot teveel in.

Een vlot gemonteerde boeiende registratie over een bijzonder onderwerp.    

Joop Neefs

 

De werking van een uniek soort sluissysteem uit 1845 in dit Pools kanaal wordt uitgelegd.

De inleiding toont, d.m.v. een leuke animatie, de landkaart met rondreis van de maker maar

het kanaal zelf wordt niet aangegeven.

Dan volgt de werking van begin tot eind d.w.z. van het binnenvaren in de kooi, het ophijsen op de rail tot het transport naar lager gelegen water als slot.

Dat hierbij stoomkracht wordt gebruikt wordt niet duidelijk getoond.

Na het zien van de film blijkt de titel niet goed gekozen, het gaat niet om het kanaal zelf maar om het sluizen systeem erin.

De cameravoering is beheerst met waar nodig duidelijke close-ups die echter niet allen functioneel zijn.

De montage heeft een rustig tempo, we zien wel enkele springers.

De muziek blijft rustig op de achtergrond.  Het commentaar is duidelijk verstaanbaar maar bijna overbodig omdat de beelden genoeg zeggen.

Tip: film zou iets korter kunnen want de werking van de sluis wordt al snel duidelijk

Dion Stoot‎


“Elena, waar ben je” door Christ van Liempd

Documentaire over Roemenië en haar bewoners.

Een tekst, auto’s en de titel van de film in een onweersbui.

En dan begint het verhaal van de man met zijn motor in Roemenië. De beelden die hieraan vooraf gaan zijn voor mij geen intro van de film.

Vervolgens de beschouwing van Roemenië, waarbij de tekst die wordt uitgesproken door de commentaarstem de drager is. Door deze keus kan veel verteld worden, zodat de kijker een goed beeld krijgt van het land en de mensen daar.

De symbolen vuur, water en aarde lijken er wat bij te zijn gesleept, omdat de inhoud van het verhaal maar heel summier hierbij aansluit; alleen de beelden die er bij zijn gezocht passen erbij.

Een verhaal waarin niet alleen het land wordt beschreven, maar bovenal de mensen die het hebben gemaakt tot wat het is, waardoor de film boeit.

De titel, vraag ik me af, waar slaat die op?

De keus om het stuk uit de Volkskrant te brengen en de manier waarop dit wordt gebruikt is teveel; zowel het voorlezen als het tonen van de tekst is dubbel en de inhoud had op een andere manier in het commentaar verwerkt kunnen worden.

De beelden zijn geschoten vanuit verschillende standpunten en variëren goed in beelduitsnede.

De montage is vlot en vloeiend, vooral door het gebruik van montagetechnieken, zoals in de hotelkamer; de snelheid wordt mooi verhoogd.

Aan het geluid is ook veel aandacht besteed. De muziekkeus, de uitgebalanceerde mix met lifegeluid en buitenbeelds geluid is in overeenstemming met het verhaal, behalve bij de kamerdeur.

Conclusie

Een gedegen document dat boeit en informeert met enkele kritische kanttekeningen; waar je voorheen in beelden sneed, zou je dat nu in de tekst moeten doen.

Henri Schuurmans

 

De titel geeft al aan dat we een creatief gemaakte film gaan zien.

Dit is vaak het euvel van de meeste films, de titel geeft al de inhoud aan, er is dan weinig of geen fantasie gebruikt.

De film gaat over een reis van de maker met de motor naar Roemenië, omdat hij destijds vanwege zijn Editorswerk vaak met beelden daarover werd geconfronteerd was hij nieuwsgierig hoe het daar nu was.

De film bestaat uit 4 hoofdstukken: Vuur, Water, Lucht en Aarde, dit komt niet altijd helemaal goed over.

De prachtige voice over verteld een zeer goed geschreven verhaal over de motieven van de maker om naar Roemenië te gaan, de geschiedenis, de streken waar door wordt gereisd, hoe het was onder het bewind van Ceausescu en hoe daar een einde aan kwam..

Dit alles wordt ondersteund door een bijzondere cameravoering met beelden die meestal passen bij het verhaal, soms met archief materiaal .

Helaas is de passing van de beelden niet altijd even goed, soms is het erg moeilijk de aandacht bij het gesproken woord te houden als daar druk verkeer te zien is of veel mensen.

Het was niet nodig de tekst van een krant die de voice over voorleest in beeld te brengen, het komt over alsof de maker te weinig of geen passende beelden voor dit deel van de film had. 

Het gedeelte in de kerk was erg sterk daar pasten de tekst en de beelden prachtig bij elkaar.

Christ is er in geslaagd een bijzondere film te maken, helemaal op zijn eigen manier en dat was duidelijk te zien.

Joop Neefs

 

Documentaire over de opkomst en val van president Ceausescu van Roemenië.

De film volgt de maker op zijn reis, per motor, naar Boekarest en zijn verblijf aldaar om die geschiedenis te herbeleven en te zien wat er van het land geworden is.

We zien een soort tweedeling; op zijn route vertelt hij over de mythe van Transylvanië (Dracula) en steden die de Duitse invloed van Maarten Luther laten zien. Het tweede deel is een hele geschiedenisles over de invloed van Ceausescu.

De hele film wordt gedragen door één groot breedvoerig verhaal waarbij de beelden illustrerend zijn.

Enige voorkennis is hierbij wel handig want het zijn veel feiten die lang niet iedereen kent. Het zijn veel teksten met lange zinnen die soms bijna poëtisch klinken maar samen met de beelden veel van de kijker vragen waardoor sommigen zullen afhaken.

De kijker probeert te focussen op de tekst maar, afhankelijk van hun beeldinhoud, leiden de beelden soms toch af.

Wat de maker ons wilt vertellen en wat zijn persoonlijke visie daarop is, is moeilijk te doorgronden.

De lengte van de lange shots lijkt aangepast te zijn aan de grote hoeveelheid tekst.

De betekenis van het kikvorsperspectief, de slow motions en versnelde beelden is niet duidelijk.

De montage is traag en lijkt ook aangepast aan de tekst.

De geluidsbalans is prima.

Tip: Het commentaar mag beter gedoseerd worden met kortere zinnen. Neem de tijd om een dergelijk verhaal uiteen te zetten

Dion Stoot


“Herinnering” door Carel van acht, Els van Hulst en John Vegt

Afscheid nemen van een hond met de bijbehorende herinneringen, gespeeld in een drama.

Maar ik begrijp het niet: de vrouw komt uit een ziekenhuis, maar krijgt een brief thuis: met de uitslag? Waarvan? Waarom moet de hond weg? Allergie?

Wat herinnert ze zich niet?

Om met de vrouw een band te krijgen moet de kijker wel begrijpen wat er mis is.

Mij lukte het niet, waardoor ik in verwarring achterblijf.

De cameravoering is redelijk gevarieerd.

De chronologische montage is goed uitgevoerd en de mix van muziek en stem is goed, het overige lifegeluid had iets minder prominent mogen zijn.

Conclusie

Een drama dat echter niet uit de verf komt.

Henri Schuurmans

 

Een fictie film met een mooie cameravoering, weinig maar subtiele tekst en goed spel.

Een prachtige vondst om een hond erbij te betrekken.

Hoe een persoonlijk drama kort en krachtig in beeld kan worden verteld.

De film roept emotie op, de kijker voelt dat er iets heel ernstigs speelt met de vrouw.

Op het eind lijkt het er op dat er iets aan de hand is met haar geestesgesteldheid, maar dat komt niet goed over, de kijker blijft dan met de vraag zitten wat is er precies aan de hand dat het hondje weg moet.

De muziek is goed gekozen.

Het geheel is met zorg uitgewerkt, met uitzondering van het einde.

Joop Neefs

 

Door slecht nieuws over haar gezondheid voelt een vrouw zich gedwongen haar dierbare hondje weg te doen, maar waarom?

Er is een eenvoudig scenario gebruikt.

De inleiding toont de liefde voor haar hondje.

Op het moment dat ze de brief krijgt wordt het scenario onduidelijk; heeft de vrouw de brief in het ziekenhuis gekregen of per post?

Ook het snelle besluit om te hond weg te doen is ongeloofwaardig.

De spanning over welke ziekte ze heeft, blijft voor de kijker wel goed bewaard tot het moment (de clou) dat ze de foto’s van de puppy bekijkt.

De cameravoering is verzorgd maar laat soms wat onscherpte zien en scheefheid.

En enkele shots (opbellen) duren erg lang.

Ook zien we overbodige shots die niets meer toevoegen bv. telefoon aan oor, vinger bij deurbel.

De montage heeft een goede  continuïteit.

De muziekkeuze is op elk moment (spelen met hond, brief lezen, foto’s) passend gekozen.

Tip: Wees waakzaam voor onjuistheden/ongeloofwaardigheden in het scenario, onderschat de kijker niet en aandacht voor camera instellingen

Dion Stoot‎


“Meren, Araucaria's en Vulkanen” door Gé de Neef

Een verslag van een tocht door Chili en Argentinië met bergtoppen, vulkanen en een gletsjer.

De opbouw is chronologisch, waarbij door middel van kaartjes en teksten de route wordt aangegeven. De voice-over zorgt voor de bijbehorende informatie. De film toont een aantal beelden van de verschillende bezoeken en blijft daardoor oppervlakkig. Omdat het gaat om delen die in de film op elkaar lijken gaat het niet echt boeien.

Dat de film niet boeit is ook een gevolg van het gebrek aan close ups; de totalen en half totalen zeggen te weinig. Het zijn wel mooie plaatjes.

In de montage zien we eveneens weinig variatie en het gebruik van zwart tussen de verschillende onderdelen maakt het geheel niet mooier. Het korte shot van het vliegtuig voegt niets toe.

De gekozen muziek past prima bij het onderwerp, maar is wel erg prominent aanwezig, vooral omdat het volume van de muziek omhoog gaat als er geen commentaar wordt gegeven Bij de waterval vechten lifegeluid en muziek met elkaar. Het commentaar is rustig ingesproken en goed verstaanbaar.

Conclusie

Een vakantiefilm die voor derden te weinig interessant is door gebrek aan variatie.

Henri Schuurmans

 

De film is een verslag van een groepsreis in het zuiden van Chili.

Het geheel is voorzien van goed commentaar met een mooie stem.

In het begin is er wat van de lokale bevolking te zien, later is er veel natuur met af en toe wat leden van het reisgezelschap.

De cameravoering is rustig en verzorgd.

Verder is er weinig afwisseling in beeld met veel totalen.

Een mooie film voor de deelnemers van de reis en voor wie wat meer wilt zien van het landschap in zuid-Chili. 

Joop Neefs

 

Reis door het Chileens-Argentijns merengebied met ook aandacht voor andere zaken in de natuur.

De inleiding begint keurig met een landkaart maar die is onduidelijk door de wirwar van plaatsnamen.

Dan volgen we de reis door veelal nationale parken die elk worden ingeleid met een kaartje. De beelden vanuit de auto nemen ons mee en geven de film vaart.

Alles wordt getoond met duidelijke beelden en verklarende teksten die zijdelings ook info. geven over bomen, planten, vulkanen, en zelfs de indianen, om telkens weer terug te keren  bij de meren.

Zij vormen duidelijk de rode draad in deze film.

Jammer van het plotselinge einde.

We zien een mooie cameravoering van stabiele beelden met verzorgde kaders.

De montage heeft een prettig tempo met voldoende afwisseling.

Het enige minpunt is de geluidsbalans; de schelle fluitklanken dreigen te overheersen.

De commentaarstem is nog net te verstaan maar klinkt niet helder (doffe klankkleur).

Tip: kies (voor een goede oriëntatie van de kijker) rustige eenvoudige landkaarten. En meer aandacht voor de geluidsbalans

Dion Stoot‎


“Mijn Woonwijk” door Els van Hulst en Babs Oudenhuizen

Een kijkje in de omgeving van de woning van de maker.

We lijken een blokje te lopen met bijzondere aandacht voor speciale objecten. De voice-over geeft een aantal bijzonderheden over de verschillende bouwwerken, waardoor het meer gaat leven. Even een kaartje van de omgeving had mij net iets meer kunnen laten inleven.

We zien soms bijzonder fraaie plaatjes met mooie close ups. De camerabewegingen zijn niet zo mooi, vaak schokkerig, worden niet afgemaakt, zoals de tilt in het begin en leiden veelal nergens toe, jammer. Zoals blijkt bij het beeldje in het Begijnhof doet een close up veel meer.

De montage is fraai gedaan met overgangen in de voice-over, zodat de kijker kan blijven volgen.

Rustige vioolmuziek in een goede mix met het commentaar brengt rust in de film en volgt het tempo van de beelden.

Conclusie

Een mooie reportage over de directe omgeving. Zonder de camerabewegingen zeker de moeite waard.

Henri Schuurmans

 

Leuk idee een film te maken over jou woonwijk.

Het was wel een flinke wijk, half Breda kwam zowat voorbij.

De film is een registratie met uitleg wat er allemaal te zien is , niet meer niet minder.

Een mooie stem geeft prima info over wat er te zien is ondersteunt door passende muziek.

De cameravoering is verzorgd met oog voor detail.

Echt een ontdek je plekje film.

Joop Neefs

 

De maakster geeft, met een rondwandeling, een impressie van verschillende gebouwen en monumenten enz. in haar woonwijk in Breda.

Haar rondwandeling begint vrij direct, zonder inleiding, bij de fontein in de Sofiastraat.

De kijker krijgt geen kans om aan het beeld te wennen.

Dan passeert alles de revue waaruit de hechte band van Breda met het koningshuis blijkt bv. Het Baronie monument.

We worden wel wat overladen met feiten en veel jaartallen.

Pauzes in het commentaar zouden de film rustiger maken. Gezien de titel was het beter geweest de tekst in de “ik” vorm in te spreken om een veel persoonlijkere film te krijgen.

De film eindigt logischerwijs weer bij het beginpunt.

De camera wordt, zichtbaar, afwisselend met de hand en statief gebruikt hetgeen onrustig overkomt.

De bewegingen, van statief gemaakt, vertonen toch schokjes.

De montage heeft een onregelmatig beeldritme. De geluidsbalans is prima, de tekst is goed verstaanbaar.

Tip: meer aandacht voor de cameravoering en montage en de tekst persoonlijker maken

Dion Stoot


‎‎“Ontluikende Lente” door Rien Mulder

Ontluikende lente, een blik op een tuin waarin het voorjaar al zijn moois toont en de kijker doet verlangen naar de volgende lente.

De film bestaat uit heel veel beelden van een tuin, voorzien van onderliggende muziek. De keus om geen commentaar te geven is prima. Hierdoor krijgt de muziek wel een bijzondere rol en daar gaat het hier mis: we horen zware muziek die ook nog eens extra zwaar wordt aangezet en zien daarbij tere bloemen en knoppen. Een groot contrast dat schuurt.

De beelden zijn soms bijzonder fraai, vooral de close ups. Soms is echter de scherpte niet helemaal goed gekozen en de camerabewegingen, bestaande uit een pan en een tilt zijn overbodig.

De volgorde waarin de beelden zijn gemonteerd lijkt willekeurig; we zien sommige bloemen, maar vooral de vijver herhaaldelijk vanuit een ander standpunt. Mogelijk zou een rode draad in het verhaal kunnen helpen.

Conclusie

Ontluikend leven in een zware sfeer.

Henri Schuurmans

 

Leuk idee om zoiets te filmen, maar wat doe je dan met al die opnamen ?

De maker heeft muziek gevonden die naar zijn mening de beelden goed ondersteunen, een krachtige muziek die de opengaande knoppen versterken.

De shots zijn gesneden op de maat van de muziek met een zeer voorspelbaar ritme.

Gelukkig komt er halverwege wat variatie in het tempo en de lengte van de shots.

De beelden zijn zeer afwisselend met gevarieerde beelduitsneden.

Het beeld is niet altijd stabiel maar het komt niet storend over.

Voor de liefhebber een fijne film om naar te kijken. 

Joop Neefs

 

De schoonheid van ontluikende flora in al zijn pracht en praal.

We herkennen geen verhaallijn.

Het is een afwisselende beeldenreeks (totalen, mediums, close-ups) van bloemen, planten, struiken en bomen.De montage laat een aangename variatie aan kaders zien.

Hoewel het niet aan de titel voldoet zou enige benoeming van de flora prettig zijn, nu weten we niet waar we naar kijken.

De cameravoering is beheerst met mooie macro beelden, de bewegingen bij bomen zijn niet functioneel, zij leiden naar niets.

Scherpte en kadrering van enkele beelden kan beter.

De montage heeft een rustig ritme om de beelden goed te bekijken.

De muziek is erg theatraal voor zo’n romantische bloemenpracht. Inhoudelijk heeft deze film weinig te bieden waardoor hij niet blijft boeien. 

Tip: meer aandacht voor scherpte, kaders en muziekkeuze

Dion Stoot


‎“Roelof en Kasper de Jonge, Rietsnijders” door Hapeve films

Hoe vader en zoon samen het riet snijden en verwerken.

Na de intro van het gebied volgt de introductie van vader met zijn snijwerk en daarna de zoon. Zij worden voorgesteld door middel van tekstblokjes en vertellen later zelf wat en waarom ze dit doen. Jammer dat er niet is gekozen voor één vorm in plaats van de tekstblokjes.

Het direct aanspreken van de kijker door de rietsnijders levert betrokkenheid op bij de  kijker.

Tenslotte een afsluiting bij de eendenkooi met een belofte voor de volgende keer. Eerder werd aangegeven dat het riet ook wordt gebruikt voor die kooi, maar dat hebben we helaas onvoldoende kunnen zien.

Het camerawerk zorgt ervoor dat duidelijk wordt wat er wordt gedaan en het commentaar het waarom.

Toch is het geen geheel. De rust van het rietveld wordt danig verstoord door het volume van de pianomuziek, zelfs de voice-over heeft er moeite mee, terwijl ook de uitspraken van vader en zoon moeilijk verstaanbaar zijn door het harde motorgeluid. Dit maakt de film onrustig.

Het mooie plaatje van de ondergaande zon wordt geweld aan gedaan door het motorgeluid op de achtergrond.

Conclusie

Een leerzame film die met een beter geluid leuk is om naar te kijken.

Henri Schuurmans

 

Een film over een oud maar bijzonder beroep.

De film begint met mooie beelden van het landschap waar het riet groeit.

Roelof en Kasper leggen goed uit wat er allemaal komt kijken bij het riet snijden.

Het was duidelijk merkbaar dat ze niet gewent waren iets voor de camera te vertellen aan het begin van de film, later werd het beter.

Het camerawerk was verzorgt al hadden er wel wat meer close ups in gemogen.

Over de muziek kun je van mening verschillen, deze muziek leek toch meer passend in een stedelijke omgeving.

Er zat veel vaart in de film met veel bedrijvigheid.

Een goede continuïteit en fijn om naar te kijken.

Het eind was leuk gevonden

Joop Neefs

 

Vader en zoon geven uitleg over hun werk.

We zien een duidelijke verhaallijn die begint met fraaie totaalbeelden van het laagveen moerasgebied in Overijsel als inleiding voor waar het gebeurt.

Dan wordt het hele proces (afsnijden, schoonkammen, schoven bundelen) van de rietoogst getoond.

De camera is er dichtbij en geeft daardoor een grote betrokkenheid voor de kijker mede door het ondersteunend commentaar van vader en zoon die de kijker aanspreken.

Het ter sprake komen van de verschillende generaties, op het eind is een leuke variant op een gangbare volgorde.

Ook het andere werk van Roelof (de eendenkooi) als een soort cliffhanger voor een evt. vervolg is een originele vondst.

De cameravoering is beheerst met verzorgde kaders en geeft een goede betrokkenheid.

De montage heeft een aangenaam tempo om alles goed te kunnen volgen.

De muziek is ontspannen maar iets te hard.

Ook het live geluid van de machine dreigt de spraak te overstemmen.

Tip: meer aandacht voor geluidsopnames buiten

Dion Stoot


“Sjan Engelbert, Schapenhoedster” door Hapeve films

Even met Sjan en haar schapen op de dijk.

Een mooie opening, een actie en dan de titel, waarna Sjan vertelt over de honden en het schapen hoeden. Een goede keus om Sjan te laten vertellen, maar wie stelt haar eigenlijk de vragen?

We zien de honden in actie en horen van Sjan hoe en wat. De informatie die we krijgen is echter weinig persoonlijk en zonder diepgang.

Het camerawerk is rustig, passend bij het onderwerp en gevarieerd met mooie close ups en kadrering. De camerabeweging in het lopen is natuurlijk en goed uitgevoerd.

De montage kent langere shots en is daarmee in evenwicht met het onderwerp.

Een rustig muziekje in een goede mix met het life geluid zorgt voor een film waar je met genoegen naar kijkt.

Conclusie

Een eenvoudige, maar mooie reportage Sjan Engelbert, schapenhoedster

Henri Schuurmans

 

Zoals in veel films geeft de titel de inhoud weer, een film over een schapenhoedster dus.

Het onderwerp is bijzonder en er is zijn mooie opnamen gemaakt.

Helaas zat er weinig dynamiek in de film, Sjan kon wel vertellen, maar er kwam eigenlijk niet zoveel uit.

Niets over waar die schapen ’s nachts verblijven en ook niet hoe de honden worden getraind, ze zullen het toch niet vanzelf de commando’s begrijpen.

De muziek was niet erg toepasselijk en soms erg storend.

Veelal zijn er dezelfde beelduitsneden en af en toe een leuke close up.

Er had duidelijk gegeven het onderwerp meer in gezeten 

Joop Neefs

 

Een persoonlijk gesprek met Sjan waarin ze iets vertelt over dit werk.

Beelden van haar in het landschap, als ze de honden roept, vormen een korte inleiding.

Dan vertelt ze hoe ze samen met haar man, Johan, in 1992 begonnen is en dat ze het in 2015, toen hij stierf, van hem overnam.

Het hoe en waarom wordt niet duidelijk omdat de maker te weinig vraagt om het gesprek te sturen.

Dit geeft echter wel een soort spontaniteit aan het gesprek maar haar werk blijft toch onderbelicht.

Op het eind wordt pas duidelijk dat de schapen de dijk onderhouden.

Ondanks de afwisseling met leuke shots van de schapen en honden is ze soms wat lang in beeld.

De camera blijft wel dichtbij en de maker blijft buiten beeld dat geeft een goede betrokkenheid bij Sjan. De cameravoering is beheerst met leuke functionele inserts in het gesprek.

De montage is rustig dat goed de ontspannenheid van dit werk in de vrije natuur laat voelen. De muziek draagt hier ook toe bij maar de saxofoon is wat hard.

Tip: aandacht voor de geluidsbalans en vragen voorbereiden om het gesprek enigszins te sturen.

Dion Stoot


“The Blue Forest” door Cor Claassens

Een bezoek aan het Haller Oer Bos.

Waarom een Engelse titel voor een film over het oerbos?

Via het kaartje van België zien we waar de maker filmt en de voice-over geeft informatie over dit bijzondere bos.

De film lijkt chronologisch gemaakt te zijn, wat in dit geval een goede keus is. Soms zien we andere bezoekers die hier wandelen, maar we zien nergens dat men er zo van geniet.

Het camerawerk is gevarieerd in standpunten en beelduitsneden met een mooie afwisseling tussen totalen, half totalen en close ups. De camerabewegingen verschillen in kwaliteit; de pans zijn snel en leveren niets nieuws op, maar de lopende beelden zijn mooi gemaakt. Vooral het lichtspel tussen de bomen en over de bloemen is een lust voor het oog.

De montage is vloeiend en past bij het tempo van de wandeling; de selfie is een stijlbreuk in het geheel.

Mooie, rustige muziek in een mooie mix met de voice-over en het lifegeluid completeren het geheel.

Conclusie

Een mooi verslag van een wandeling, waarin echter het plezier van de wandelaars ontbreekt

Henri Schuurmans

 

Een film met een spannende titel, dat klinkt veel beter dan het Hallerbos.

Het is een film waar je blij van wordt, mooi rustig gefilmd met goed commentaar.

Er waren mooie close ups en het is duidelijk wat de maker voelt voor de natuur.

De film was vooral levendig door het live geluid, dat mag best meer gebruikt worden in films.

We zagen en hoorden ook de bezoekers van het bos, dat mag gerust, die bepaalden immers mede de sfeer.

Als kijker raak je erbij betrokken.

Deze film is een goed voorbeeld hoe je een leuke korte film kunt maken van een wandeling in een mooie omgeving.

Joop Neefs

 

Een impressie van het Hallerbos, een oerbos ten zuiden van de Belgische plaats Halle.

De film volgt enkele wandelaars die als rode draad dienen.

Het meelopen zorgt voor een grote betrokkenheid en maakt de film vlotter.

Het bos wordt weergegeven in prachtig, gevarieerde sfeerbeelden van de paars-blauwe hyacinten velden maar ook andere planten worden niet vergeten bv. bosanemonen, speenkruid. In haar commentaar is de maakster onder de indruk van de kleurencontrasten in het bos, hoewel dat niet te horen is aan haar stem.

Te veel herhalingen van de hyacinten dreigen wel ten koste te gaan van de aandacht.

De aanwezigheid van steeds meer wandelaars in het “tranendal” maakt goed duidelijk dat dit bos de moeite waard is.

De cameravoering laat mooie, rustige sfeervolle beelden zien, afgewisseld met “rijders” alsof je meewandelt.

Het rustige tempo van de montage past bij de rust van het bos.

De ontspannen muziek is in goede balans met het goed verstaanbare commentaar.

Tip: pas op voor te veel beeldherhalingen bij dit soort films en iets meer enthousiasme in de commentaarstem

Dion Stoot‎


“Ultiem Vakantiegevoel” door Wie ???

Een heel kort filmpje waarin wel duidelijk wordt wat voor deze persoon het ultieme vakantiegevoel inhoudt.

We zien slechts vier shots, maar die maken veel duidelijk.

In zo’n film is het wel heel belangrijk dat de shots exact aangeven wat er gebeurt. In dit geval zien we het totaal en horen we de vraag. Dan zou je verwachten dat de vakantieganger even opkijkt naar zijn voorraad en dan antwoord geeft. Wat we zien is eerst de voorraad en dan pas dat er naar wordt gekeken.

Het geluid is vrij zwak, maar wel hoorbaar. Je zou verwachten dat de vraag, gezien de afstand, iets schreeuwend wordt gesteld.

Conclusie

Een leuke vondst die echter ook bij slechts vier shots vraagt om een uitgekiend draaiboek Ultiem vakantiegevoel

Henri Schuurmans

 

Een film bestaande uit 4 shots en 2 gesproken zinnen.

Wat er te zien en te horen was maakte de titel helemaal waar.

Natuurlijk geld dit vakantiegevoel niet voor iedereen, maar wel voor deze persoon.

Het pleit voor die persoon, dat er nog wat fruit tussen de drankjes lag !!!!

Joop Neefs

 

Hoe simpel kan het zijn om van je vrijheid te genieten.

De maker maakt dit letterlijk duidelijk met 4 simpele shots.

Zij tonen iemand die van de zon geniet met al zijn genotmiddelen bij de hand.

De vraag van de vrouw buiten beeld en het zeer korte antwoord van de man benadrukken de eenvoud.

Een goede keuze van de maker om de vrouw niet in beeld te brengen dit zou de eenvoud verstoren.

De cameravoering en montage zijn hierbij natuurlijk ook eenvoudig gehouden.

Zelfs de muziek is functioneel weggelaten.

We zien wel een kleine lichtdiscontinuïteit (geen zonlicht op de grond bij tafel). Een simpel en origineel idee uitgedrukt door beelden met voldoende zeggingskracht.

Dion Stoot


“Zuidelijk Engeland” door Louis Vromans

Een vakantiefilm in het zuiden van Engeland, hoe verrassend met deze titel!

Een rommelig begin met het landschap, de foto’s en de overtocht per boot.

Als we in Engeland zijn aangekomen bezoeken we een aantal gebouwen, waarvan de plaats op een kaartje is aangegeven, zodat we de route kunnen volgen. Tijdens het laatste bezoek is het plotseling afgelopen.

Een andere opzet met een goede introductie en afsluiting zou de film interessanter maken.

Het camerawerk is traditioneel, zonder veel variatie tot de zwanen in beeld komen; hier zien we verschillende standpunten en close ups die in de rest van de film veelal ontbreken. Een aantal pans is overbodig en leidt tot niets.

In de montage is veel gebruik gemaakt van computerovergangen waardoor geen vloeiend geheel ontstaat. De dubbele foto’s maken het niet mooier.

In de voice-over horen we een aantal bijzonderheden, goed verstaanbaar ondanks de overstuurde opname. Het life geluid is soms volledig overbodig en kent pompbewegingen in het volume.

Conclusie

Er is veel onderzoek gedaan, zoals blijkt uit de voice-over, waardoor de kijker veel informatie krijgt

Henri Schuurmans

 

Een film over een rondreis door zuid Engeland.

De reis wordt gemaakt met een caravan maar behalve de overtocht en de eerste camping is daar verder weinig van te zien.

Wel mooie kastelen, tuinen, een beetje veel zwanen en landhuizen.

Het geheel is met zorg gefilmd en voorzien van iets te harde passende romantische muziek.

De stem was niet passend en iets te snel gesproken en soms moeilijk verstaanbaar.

Vlak voor de titel is er prachtig landschap te zien, daarna zien we beelden uit de film.

Dat was niet nodig geweest, dat landschap was prima voor een titel en inleidend uitleg van de maker.

In het begin is er live geluid, prima, maar daarna wordt het minder. 

Alles bij elkaar een prachtige herinnering aan een mooie reis.

Joop Neefs

 

We volgen de maker op zijn reis langs de vele kastelen en landhuizen die dit land rijk is.

Een inleidende animatie, met een toepasselijk lied, laat mooie plaatjes zien van wat ons te wachten staat.

Hiervan lopen de crossfades wel erg snel door elkaar.

Enkele shots op de boot zijn niet functioneel.

De maker spreekt over “we” maar die zien we de hele film niet.

Zij zouden als rode draad hebben kunnen dienen waardoor meer betrokkenheid ontstaat, nu blijft alles zakelijk.

Dan volgt de reis.

Shots vanuit de auto hadden de film vaart gegeven en de verplaatsing van a naar b duidelijk gemaakt.

Het valt op dat de zwanen, in verhouding tot de rest, meer aandacht krijgen.

We krijgen veel algemene info. over alle gebouwen maar de rest wordt amper toegelicht. Ook in combinatie met de teksten in beeld is dit erg veel om te verwerken voor de kijker.

De tekst wordt ook nog eens snel opgelezen zonder pauzes om daarna lang achterwege te blijven.

De film boeit toch enigszins door de indrukwekkende kastelen en landhuizen met hun fraaie interieurs.

Hij wordt echter niet netjes afgerond.

De cameravoering is beheerst met voldoende afwisseling van kaders.

Enkele bewegingen bv. tilts, gaan wat langzaam.

De montage heeft een rustig tempo.

Waarom de stilbeelden?

Wees spaarzaam met teksten in beeld en animaties dat werkt onrustig.

De muziek past bij de klassieke sfeer maar houdt hem liever op een rustig, constant niveau op de achtergrond.

Hij is wel in balans met de commentaarstem die echter over modulatie vertoont. Ook het live geluid vertoont onregelmatigheden.

Tip: meer aandacht voor de montage, de geluidssterkte van het commentaar en de dosering daarvan.

Dion Stoot